جایی برای باریدن

این هفته امتحان فرمون رو قبول شدم و پرونده گواهینامه رو بستم (: بار دوم بود که امتحان میدادم... بار اول چرا رد شدم؟ چون ترمز دستی رو نکشیده بودم و روی خط ممتد دور زدم (: تازه اون لحظه داشتم به خودم افتخار میکردم که چقدر حرفه ای با یه فرمون دور زدم که گفت خط ممتد بود و هفته بعد بیا😅

ولی خب دفعه دوم خوب بودم.. بدون ارفاق قبول شدم.. و امروز فکر کردم واقعا رد شدن دفعه پیش چیز بدی هم نبود! باعث شد ترسم بریزه تا امروز بتونم نسخه واقعی خودم رو نشون بدم.. نه نسخه ای که زیر فشار استرس ساده ترین چیزها هم یادش میره...

+ این روزا دارم خیلی چیزها رو از دست میدم... یکی یکی رشته های امیدم پاره میشه (: دستم به چیزی نمیرسه جز گریه و نبخشیدن! نمی بخشم و لااقل این نبخشیدن توی دنیا حقمه..